Logo Aktuariusz - Jan Iwanik

Słowniczek ważnych pojęć

Aktuariusz – matematyk ubezpieczeniowy. Specjalista od wyceny ryzyka związanego ze śmiertelnością, zdrowiem, wypadkami, przestępczością, pożarami, katastrofami naturalnymi, odpowiedzialnością cywilną itp. Komisja Nadzoru Finansowego prowadzi Rejestr aktuariuszy, a Polskie Stowarzyszenie Aktuariuszy dodatkowo weryfikuje aktuariuszy poprzez system egzaminów i szkoleń. Więcej o zawodzie aktuariusza czytaj tutaj.

Krzywa rentowności – oczekiwana wysokość stóp procentowych w przyszłych latach. Na przykład w momencie pisania tego tekstu krzywa rentowności wygląda tak:

Rok 1Rok 2Rok 3Rok 4Rok 5Rok 6Rok 7...
7,50%7,50%7,10%7,10%7,10%6,80%6,80%...
Zwykle stopę procentową wyznacza się na podstawie notowań obligacji skarbowych. Ustalenie krzywej rentowności polega na znalezieniu takich wartości stóp procentowych, które uzgadniają rynkowe notowania obligacji z ich wartościami wykupu i terminami kuponów. Tej krzywej używa się do dyskontowania przyszłych płatności przy wycenie rezerw aktuarialnych.

Metoda Prognozowanych Uprawnień Jednostkowych – ang. Projected Unit Credit Method. Jest to kalkulacja aktuarialna, która rozkłada koszt oczekiwanych świadczeń pracowniczych możliwie jednostajnie na cały czas zatrudnienia pracownika. Jest to obowiązkowa metoda przy wyliczaniu rezerw na świadczenia pracownicze w Polsce. Tutaj znajduje się przykład użycia tej metody.

Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 19 – ang. IAS 19. To dokument organizacji International Financial Reporting Standard Foundation z siedzibą w Londynie opisujący sposób tworzenia rezerw na świadcznia pracownicze, wprowadzony w życie w roku 1998 i ostatnio korygowany w roku 2019. MSR 19 nie mówi, jakie świadczenia pracownicze są należne, bo to zależy od ustaleń krajowych, korporacyjnych, zbiorowych lub indywidulanych. MSR 19 jedynie określa sposób uwzględniania tych świadczeń pracowniczych w bilansie spółki. Określa on, jak tworzyć i prezentować rezerwy oraz zyski i straty aktuarialne. MSR 19 obowiązuje w Polsce na mocy Ustawy o rachunkowości.

Nagroda jubileuszowa – wypłacana jest pracownikom w okrągłe rocznice rozpoczęcia pracy w pewnych zawodach. W większości branż nie jest to świadczenie obowiązkowe. Wiele korporacji stosuje natomiast tę nagrodę jako sposób na docenienie i utrzymanie pracowników. Przykładowo nagrody jubileuszowe dla nauczycieli wypłacane są w wysokości 75%, 100%, 150%, 200%, 250% miesięcznego wynagrodzenia odpowiednio za 20, 25, 30, 35, 45 lat pracy.

Odpis na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych – utworzenie ZFŚS jest obowiązkowe dla jednostek od 50 pracowników w zwyż, z pewnymi wyjątkami. ZFŚS moze też występować w jednostkach mniejszych. Odpis to kwota, którą należy zasilać ten fundusz w ciągu trwania roku. Odpis wyznaczamy na podstawie listy płac pierwszego dnia roku. Wysokość odpisu zależy od wieku pracownika, stażu, warunków pracy itd. Wartość odpisu jest aktualizowana corocznie. Na przykład w roku 2022 podstawowy odpis na pracownika wynosi 1662,97 zł.

Odprawa emerytalna – przynajmniej jedno dodatkowe miesięczne wynagrodzenie należne w momencie przejścia pracownika na emeryturę. Ustalona przez Kodeks pracy, art. 92-1. Z regulaminu wynagradzania, układu zbiorowego pracy itp. mogą wynikać podwyższone kwoty odprawy emerytalnej. Więcej na temat odpraw emerytalnych znajdzą Państwo tutaj.

Odprawa pośmiertna – wypłacana rodzinie w wypadku śmierci pracownika. W uproszczeniu wynosi ona jedno miesięczne wynagrodzenie w przypadku stażu zatrudnienia do 10 lat, trzy wynagrodzenia dla stażu do 15 lat lub sześciu wynagrodzeń dla stażu dłuższego. Ustalona przez Kodeks pracy, art. 93. Z regulaminu wynagradzania, układu zbiorowego itp. mogą wynikać podwyższone wartości odprawy pośmiertnej.

Odprawa rentowa – jedno dodatkowe miesięczne wynagrodzenie należne w momencie przejścia na rentę z tytułu niezdolności do pracy. Ustalona przez Kodeks pracy, art. 92-1. Z regulaminu wynagradzania, układu zbiorowego itp. mogą wynikać dodatkowe płatności.

Raport aktuariusza z wyceny zobowiązań na świadczenia pracownicze – oficjalny dokument zawierający wyliczenie rezerwy na świadczenia pracownicze. Powinien być wykonany zgodnie z Krajowym Standardem Aktuarialnym nr 1 wydanym przez Polskie Stowarzyszenie Aktuaruiszy. Raport zawiera podział rezerwy na poszczególne świadczenia, uzgodnienie rezerwy z poprzednim okresem rozliczeniowym, a w częsci opisowej dokumentację świadczeń, założeń i obliczeń umożliwiającą zweryfikowanie i powtórzenie obliczeń przez dowolnego kompetentnego aktuariusza.

Rezerwa na świadczenia pracownicze – czyli formalnie „wartość bieżąca zobowiązania" to kwota, którą należy umieścić w bilansie przedsiębiorstwa po stronie zobowiązań. Reprezentuje ona wartość nabytych praw do przyszłych świadczeń pracowniczych. Wyliczamy (lub „wyceniamy") ją metodą aktuarialną, jaką jest Metoda Prognozowanych Uprawnień Jednostkowych.

Tablice średniego dalszego trwania życia kobiet i mężczyzn – corocznie publikowane przez Główny Urząd Statystyczny dane o śmiertelności Polaków z podziałem na wiek i płeć. Oprócz tytułowego dalszego trwania życia można z nich wyliczyć inne prowdopodobieństwa aktuarialne potrzebne przy wycenie świadczeń pracowniczych, ubezpieczeń na życie itp. Na przykład z tablic tych wyznaczamy prawdopodobieństwo dożycia do emerytury, które ma wpływ na wysokość rezerwy na odprawę emerytalną.

Ustawa o rachunkowości – ustawa z roku 1994, wielokrotnie nowelizowana, będąca implementacją kilku dyrektyw UE. Obowiązuje ona polskie podmioty takie jak spółki handlowe, cywilne, inne osoby prawne, osoby fizyczne i ich spółki prowadzące działalność gospodarczą o znaczących obrotach, jednostki bankowe, giełdowe, ubezpieczeniowe i inne finansowe, jednotki samorządu terytorialnego, a także zakłady budżetowe. To z tej ustawy wynika obowiązek ujmowania w bilansie zobowiązań na przyszłe świadczenia pracownicze, choć niektóre jednostki są z tego akurat obowiązku zwolnione.

 

Czytaj więcej na temat rezerw na świadczenia pracownicze: